तानि संयम्य मनसा युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
२-६३ ॥
tāni saṃyamya manasā yukta āsīta matparaḥ |
vaśe hi yasyendriyāṇi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
2-63 ||
त्या (इंद्रियां)ना मनाने आवरून, माझ्या ठायी परायण होऊन योगयुक्त बसावे; कारण ज्याची इंद्रिये वश आहेत, त्याची प्रज्ञा स्थिर झाली आहे.