न जायते म्रियते वा कदाचि- न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
२-२१ ॥
na jāyate mriyate vā kadāci- nnāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo na hanyate hanyamāne śarīre ||
2-21 ||
ਇਹ ਨਾ ਕਦੇ ਜੰਮਦੀ ਹੈ ਨਾ ਮਰਦੀ ਹੈ; ਨਾ ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਹ ਅਜਨਮਾ, ਨਿੱਤ, ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ — ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ।