न जायते म्रियते वा कदाचि- न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
२-२१ ॥
na jāyate mriyate vā kadāci- nnāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo na hanyate hanyamāne śarīre ||
2-21 ||
ಇದು ಎಂದೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಇದ್ದು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜನೂ ನಿತ್ಯನೂ ಶಾಶ್ವತನೂ ಪುರಾಣನೂ ಆದ ಇದು ಶರೀರವು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.