श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च ।
अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते ॥
१५-९ ॥
śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca |
adhiṣṭhāya manaścāyaṃ viṣayānupasevate ||
15-9 ||
ਕੰਨ, ਅੱਖ, ਸਪਰਸ਼ (ਚਮੜੀ), ਰਸਨਾ ਅਤੇ ਘ੍ਰਾਣ (ਨੱਕ), ਅਤੇ ਮਨ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਇਹ (ਜੀਵ) ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।