प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥
३-२९ ॥
prakṛterguṇasammūḍhāḥ sajjante guṇakarmasu |
tānakṛtsnavido mandānkṛtsnavinna vicālayet ||
3-29 ||
ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣରେ ସମ୍ମୋହିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକର କର୍ମରେ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; କୃତ୍ସ୍ନବିତ୍ (ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନୀ) ସେହି ଅକୃତ୍ସ୍ନବିତ୍ (ଅଳ୍ପଜ୍ଞ) ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।