स्थिरत्वं क्षणिकत्वं च प्रमाणां चिन्तया स्थितम् ।
अप्यसंवादरूपं च विरुद्धं तत्कथं भवेत् ॥९४॥
sthiratvaṃ kṣaṇikatvaṃ ca pramāṇāṃ cintayā sthitam |
apyasaṃvādarūpaṃ ca viruddhaṃ tatkathaṃ bhavet
(जर तू म्हणालास) स्थिरत्व आणि क्षणिकत्व दोन्ही प्रमाणांच्या विचाराने सिद्ध आहेत — तर (ती) परस्परविसंवादी आणि विरोधी रूपाची असताना, ते (दोन्ही एकत्र) कसे संभवेल (— एका चैतन्यात समन्वय झाल्याशिवाय)?