स्थिरत्वं क्षणिकत्वं च प्रमाणां चिन्तया स्थितम् ।
अप्यसंवादरूपं च विरुद्धं तत्कथं भवेत् ॥९४॥
sthiratvaṃ kṣaṇikatvaṃ ca pramāṇāṃ cintayā sthitam |
apyasaṃvādarūpaṃ ca viruddhaṃ tatkathaṃ bhavet
(ଯଦି କୁହ) ସ୍ଥିରତ୍ୱ ଓ କ୍ଷଣିକତ୍ୱ ଉଭୟ ପ୍ରମାଣର ବିଚାରଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିତ — (ତଥାପି ସେମାନେ) ପରସ୍ପର ଅସଂବାଦ-ରୂପ (ବିସଙ୍ଗତ) ଓ ବିରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାହା କିପରି ସମ୍ଭବ (ଯଦି ନ ଉଭୟ ଏକ ଚୈତନ୍ୟରେ ସମନ୍ୱିତ)?