अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
८-५ ॥
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
8-5 ||
आणि जो अंतकाळी मलाच स्मरत देह सोडून जातो, तो माझ्या स्वरूपास प्राप्त होतो; यात संशय नाही.