अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥
८-५ ॥
antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram |
yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ||
8-5 ||
અને જે અંતકાળે મને જ સ્મરતો, શરીર ત્યજીને પ્રયાણ કરે છે, તે મારા ભાવને પામે છે; એમાં સંશય નથી.