तवाद्भुतं किं नु भवेदसह्यं किं वा शक्यं परतः कीर्तयिष्ये ।
कर्तासि सर्वस्य यतः स्वयं वै विभो ततः सर्वमिदं त्वमेव ॥
११-४८ ॥
tavādbhutaṃ kiṃ nu bhavedasahyaṃ kiṃ vā śakyaṃ parataḥ kīrtayiṣye |
kartāsi sarvasya yataḥ svayaṃ vai vibho tataḥ sarvamidaṃ tvameva ||
11-48 ||
तुझे कोणते अद्भुत (कर्म) असह्य असेल, आणि (तुझ्या) कर्माहून अधिक मी काय वर्णन करू शकेन? हे विभो, सर्वांचा कर्ता स्वतः तूच असल्याने, हे सर्व तूच आहेस.