ML · Stanzas on the Divine Pulsation 1.17

1.17

तस्योपलब्धा सततं त्रिपदाव्यभिचारिणः । नित्यं स्यात्सुप्रबुद्धस्य तदाद्यन्ते परस्य तु ॥१७॥

tasyopalabdhā satataṃ tri-padāvyabhicāriṇaḥ | nityaṃ syāt suprabuddhasya tad-ādy-ante parasya tu ||

anuṣṭubh

— ആ (ആന്തരതത്ത്വത്തിന്റെ) — പു.ഷഷ്ഠീ.ഏക. ; — ഉപലബ്ധാ — ഉപലബ്ധാവ്, ഗ്രഹീതാവ് ; — നിരന്തരം, സതതം ; — ത്രി-പദാവ്യഭിചാരിണഃ — മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലും അവ്യഭിചാരി (മാറാത്ത) ; — നിത്യം, എപ്പോഴും ; — ആകട്ടെ, ആകാം (വിധി.ഏക. √as) ; — സുപ്രബുദ്ധസ്യ — സുപ്രബുദ്ധനായവന്റെ ; — തദാദ്യന്തേ — ആ (അവസ്ഥയുടെ) ആദിയിലും അന്തത്തിലും ; — പരസ്യ — അന്യന് (അല്പപ്രബുദ്ധന്) ; — എന്നാൽ, പക്ഷേ (വിരോധാർത്ഥകം)

സുപ്രബുദ്ധനായവന് ത്രിപദങ്ങളിലും (മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലും) അവ്യഭിചാരിയായ ആ ഉപലബ്ധാവ് (പരമജ്ഞാതാവ്) സദാ നിത്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; എന്നാൽ പരന് (അല്പപ്രബുദ്ധന്) ആ അവസ്ഥയുടെ ആദിയിലും അന്തത്തിലും മാത്രം പ്രകടമാകുന്നു.