स्थिते शिवत्वे बद्धास्थो भवेत् सर्वगतः शिवः ।
मन्तव्ये चाभिमातव्ये बोद्धव्ये धृतिसंगमात् ॥१०४॥
sthite śivatve baddhāstho bhavet sarvagataḥ śivaḥ |
mantavye cābhimātavye boddhavye dhṛtisaṃgamāt
ശിവത്വം സ്ഥിതമായിരിക്കെ, ദൃഢവിശ്വാസത്തിൽ ബദ്ധനായവൻ സർവഗതനായ ശിവനായിത്തീരും — മന്തവ്യത്തിലും (ചിന്തിക്കേണ്ടതിലും), അഭിമാതവ്യത്തിലും (സ്വന്തമായി കരുതേണ്ടതിലും), ബോദ്ധവ്യത്തിലും (അറിയേണ്ടതിലും) ധൃതിയുമായുള്ള (ദൃഢനിശ്ചയവുമായുള്ള) സംഗമം നിമിത്തം.