नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
११-२४ ॥
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
11-24 ||
ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന, ജ്വലിക്കുന്ന, അനേകവർണമുള്ള, പിളർന്ന വായുള്ള, ജ്വലിക്കുന്ന വിശാലനേത്രങ്ങളുള്ള നിന്നെ കണ്ടിട്ട് എന്റെ അന്തരാത്മാവ് വ്യഥിക്കുന്നു; ധൈര്യമോ ശാന്തിയോ ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നില്ല, ഹേ വിഷ്ണോ.