नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
११-२४ ॥
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
11-24 ||
हे विष्णु, आकाश को छूते हुए, प्रज्वलित, अनेक वर्ण वाले, फैले हुए मुखों और प्रज्वलित विशाल नेत्रों वाले आपको देखकर मेरी अन्तरात्मा व्यथित है; मैं न धैर्य पाता हूँ, न शान्ति।