नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
११-२४ ॥
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
11-24 ||
ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ, ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳುಳ್ಳ, ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳುಳ್ಳ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿದೆ; ಎಲೈ ವಿಷ್ಣು, ನಾನು ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.