svayam

त्रिपञ्चारे पीठे शवशिवहृदि स्मेरवदनां महाकालेनोच्चैर्मदनरसलावण्यनिरताम् । समासक्तो नक्तं स्वयमपि रतानन्दनिरतो जनो यो ध्यायेत्त्वामयि जननि स स्यात् स्मरहरः ॥ १८॥

तदानीं प्रतिपाद्यस्य किमायातं स्ववीक्षणात् । वक्तव्यमेव तस्यापि पश्यन्तीं पश्य या स्वयम् ॥६६॥

प्रतिबिम्बतया चान्ये ये वा सर्गमुखे स्वयम् । ब्रह्मैव गृह्णात्यात्मानं ततो भेदोपपादनम् ॥११॥

विनाशे कारणानां हि विनाशः कारणात्मना । स्वयं विनश्येन्मृत्पिण्ड एवं चेत्स विनश्यति ॥६९॥

भासतेऽवस्थिता शक्तिः शैवी शैवार्थदायिका । ततः सैव स्वयं बाह्यकार्यप्राक्कलनात्मिका ॥२३॥

तथा सकलरूपाणां भावनैव तथा स्वयम् । निजान्तः सृष्टिबाह्यस्थस्थूलसन्निधियोगतः ॥४४॥

सधर्मचारिणीं सम्यग्गत्वा तत्पितरं स्वयम् । अर्थयित्वा ब्राह्मणीं तामानयामास यत्नतः ॥११७॥

यतः करणवर्गोऽयं विमूढोऽमूढवत्स्वयम् । सहान्तरेण चक्रेण प्रवृत्तिस्थितिसंहृतीः ॥६॥

एकचिन्ताप्रसक्तस्य यतः स्यादपरोदयः । उन्मेषः स तु विज्ञेयः स्वयं तमुपलक्षयेत् ॥९॥

दिदृक्षयेव सर्वार्थान्यदा व्याप्यावतिष्ठते । तदा किं बहुनोक्तेन स्वयमेवावभोत्स्यते ॥११॥