bhavati

तत्र तत्र स्थिते तत् तद् भवतीत्य् एव दृश्यते नान्यन् नान्यो ऽस्ति संबन्धः कार्यकारणभावतः ॥१०॥

श्मशानस्थः सुस्थो गलितचिकुरो दिक्पटधरः सहस्रं त्वर्कार्णां निजगलितवीर्येण कुसुमम् । जपंस्त्वत्प्रत्येकं मनुमपि तव ध्याननिरतो महाकालि स्वैरं स भवति धरित्रीपरिवृढः ॥ १५॥

कृते विश्वहिते देवि विश्वेशः परमेश्वरि । प्रीतो भवति विश्वात्मा यतो विश्वं तदाश्रितम् ॥ ३३ ॥

ज्ञेयं भवति तद्ब्रह्म सच्चिद्विश्वमयं परम् । तथा तत्त्वस्वरूपेण लक्षणैर्वा महेश्वरि ॥ ६ ॥

तदा प्रकाशानन्दसारमहामन्त्रवीर्यात्मकपूर्णाहन्तावेशात् सदा सर्वसर्गसंहारकारिनिजसंविद्देवताचक्रेश्वरताप्राप्तिर्भवतीति शिवम् ॥२०॥

विचित्ररचनानानाकार्यसृष्टिप्रवर्तने । भवत्युन्मुखिता चित्ता सेच्छायाः प्रथमा तुटिः ॥८॥

नैषा क्रिया भवति किं निरिच्छे किं क्रिया भवेत् । निर्ज्ञाने वा ततो ज्ञेयं नाशक्तिः काचन स्थितिः ॥५९॥

स एव बुद्धरूपत्वे तथा भवति तत्क्षणम् । स एव संप्रजायेत तदनुष्ठानतत्परः ॥७५॥

पुरा शक्तेरानयने चक्षुः शक्तं न वेति वा । तस्यापि शक्तेः कल्प्यत्वे भवत्यानन्त्यसंगमः ॥२६॥

भूकम्पनाच्च शेषादिचलनाच्चेन्न सर्वतः । गमागमेन वायवादेः कान्या भवति चेतना ॥८०॥

स्वाविद्याप्रक्षयादर्हन्देवो भवति निश्चितम् । येषां देवो निराकारः शून्य एव किमुच्यते ॥२६॥

ततः स्थूलैर्मन्त्रमयैरङ्गैः सर्वक्रियापरा । भवतीश्वररूपेण स्वकार्याखिलरूपिणी ॥२७॥

भवति शिवमयात्मा सर्वभावेन सर्वः ॥१०६॥

इति षोढा न्यासो भवति

यदि मार्गशीर्षादिक्रमेण यथासङ्ख्यं भवति आश्वयुजं वर्जयित्वा तदा विशेषविशेषः

अनुचक्रदेवतात्मकमरीचिगणपूरणाधिगतवीर्यम् । तच्छक्तितद्वदात्मकम् अन्योन्यसमुन्मुखं भवति

एवमेव हि सर्वत्र भैरवो भैरवीप्रिये । सर्वत्र भावनाख्यानमुक्तं भवति शोभने ॥१४८॥