ततः शङ्खाश्च भीर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥
१-१३ ॥
tataḥ śaṅkhāśca bhīryaśca paṇavānakagomukhāḥ |
sahasaivābhyahanyanta sa śabdastumulo'bhavat ||
1-13 ||
इसके पश्चात् शङ्ख, नगाड़े, ढोल, मृदङ्ग और रणसिंघे एकाएक बज उठे, और वह शब्द अत्यन्त भयंकर हो उठा।