mama

सर्वो ममायं विभव इत्येवं परिजानतः विश्वात्मनो विकल्पानां प्रसरे ऽपि महेशता ॥१२॥

धरित्री कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं त्वमेका कल्याणी गिरिशरमणी कालि सकलम् । प्रसन्ना त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥ १४॥

मम रूपाऽसि देवि त्वं न भेदोऽस्ति त्वया मम । सर्वज्ञा किं न जानासि त्वनभिज्ञेव पृच्छसि ॥ १६ ॥

रहस्यमेतत् कल्याणि न कुत्रापि प्रकाशितम् । तव स्नेहेन वक्ष्यामि मम प्राणाधिकं परम् ॥ ५ ॥

एतद् गुह्यं महागुह्यं कथयस्व मम प्रभो । हृदयस्था तु या शक्तिः कौलिनी कुलनायिका ॥२॥

कथयामि न संदेहः सद्यः कौलिकसिद्धिदम् । कौलिको ऽयं विधिर् देवि मम हृद्व्योम्न्य् अवस्थितः ॥४॥

सर्वस्य सर्वमस्तीह नानाभावात्मरूपकैः । मद्रूपत्वं घटस्यास्ति ममास्ति गह्टरूपता ॥१०८॥

किमेतेनात्मभावेन तृप्त्या वा परपूजनम् । सर्वाकारेषु भोग्येन यजनं मम वर्तते ॥९५॥

यामवस्थां समालम्ब्य यदयं मम वक्ष्यति । तदवश्यं करिष्येऽहमिति सङ्कल्प्य तिष्ठति ॥२३॥

विमलकलाश्रयाभिनवसृष्टिमहा जननी भरिततनुश् च पञ्चमुखगुप्तरुचिर् जनकः । तदुभययामलस्फुरितभावविसर्गमयं हृदयम् अनुत्तरामृतकुलं मम संस्फुरतात्