ब्रह्महननतन्निषेधवत् संस्कारभेदः संस्कारातिशयः तदभावे क्वचित् अनधिकृतत्वम् इति समानम् आश्रमभेदवत् फलोत्कर्षाच् च उत्कर्षः तत्रैव उपनिषद्भागवत् भिन्नकर्तृकत्वे ऽपि सर्वसर्वज्ञकृतत्वम् अत्र सम्भाव्यते तदुक्ततदतिरिक्तयुक्तार्थयोगात् नित्यत्वे ऽपि आगमानां प्रसिद्धिः तावत् अवश्योपगम्या अन्वयव्यतिरेकाध्यक्षादीनां तत्प्रामाण्यस्य तन्मूलत्वात् सत्यं रजतं पश्यामि इति हि सौवर्णिकादिपरप्रसिद्ध्यैव प्रसिद्धिर् एव आगमः सा काचित् दृष्टफला बुभुक्षितो भुङ्क्ते इति बालस्य प्रसिद्धित एव तत्र तत्र प्रवृत्तिः नान्वयव्यतिरेकाभ्यां तदा तयोः अभावात् यौवनावस्थायां तद्भावो ऽपि अकिञ्चित्करः प्रसिद्धिं तु मूलीकृत्य सो ऽस्तु कस्मैचित् कार्याय काचित् अदृष्टवैदेह्यप्रकृतिलयपुरुषकैवल्यफलदा काचित् शिवसमानत्वफलदा काचित् ऐक्यपर्यवसायिनी सा च प्रत्येकम् अनेकविधा इत्य् एवं बहुतरप्रसिद्धिपूर्णे जगति यो यादृशो भविष्यन् स तादृशीम् एव प्रसिद्धिं बलाद् एव हृदयपर्यवसायिनीम् अभिमन्यते
Transliteration (IAST)
brahmahananatanniṣedhavat saṃskārabhedaḥ saṃskārātiśayaḥ tadabhāve kvacit anadhikṛtatvam iti samānam āśramabhedavat phalotkarṣāc ca utkarṣaḥ tatraiva upaniṣadbhāgavat bhinnakartṛkatve 'pi sarvasarvajñakṛtatvam atra sambhāvyate taduktatadatiriktayuktārthayogāt nityatve 'pi āgamānāṃ prasiddhiḥ tāvat avaśyopagamyā anvayavyatirekādhyakṣādīnāṃ tatprāmāṇyasya tanmūlatvāt satyaṃ rajataṃ paśyāmi iti hi sauvarṇikādiparaprasiddhyaiva prasiddhir eva āgamaḥ sā kācit dṛṣṭaphalā bubhukṣito bhuṅkte iti bālasya prasiddhita eva tatra tatra pravṛttiḥ nānvayavyatirekābhyāṃ tadā tayoḥ abhāvāt yauvanāvasthāyāṃ tadbhāvo 'pi akiñcitkaraḥ prasiddhiṃ tu mūlīkṛtya so 'stu kasmaicit kāryāya kācit adṛṣṭavaidehyaprakṛtilayapuruṣakaivalyaphaladā kācit śivasamānatvaphaladā kācit aikyaparyavasāyinī sā ca pratyekam anekavidhā ity evaṃ bahutaraprasiddhipūrṇe jagati yo yādṛśo bhaviṣyan sa tādṛśīm eva prasiddhiṃ balād eva hṛdayaparyavasāyinīm abhimanyate
బ్రహ్మ హననము, దాని నిషేధమువలె సంస్కార భేదము, సంస్కార అతిశయము, దాని అభావమున ఎచటనో అనధికృతత్వము - ఇది ఆశ్రమ భేదమువలె సమానము. ఫలోత్కర్షమువలన ఉత్కర్షము, అచటనే ఉపనిషద్ భాగమువలె (క్రియా భాగమును మించునట్లు). భిన్న కర్తృకమైనను (వేరువేరు కర్తలు కలవైనను) అన్నియు ఏక సర్వజ్ఞ కృతమగుట ఇచట సంభావ్యము, ఏలయన ఆయా [శాస్త్రము]చే చెప్పబడిన, మరియు దానిని మించిన యుక్తార్థ యోగమువలన. ఆగమములు నిత్యమైనను ప్రసిద్ధి (లోక నమ్మకము) తప్పక అంగీకరించవలసినది, ఏలయన అన్వయ, వ్యతిరేక, అధ్యక్షాదుల ప్రామాణ్యము దానిమూలమైనది. 'నేను సత్యమైన రజతమును చూచుచున్నాను' అనునపుడు సౌవర్ణికాది (స్వర్ణకారుని) పర ప్రసిద్ధిచేతనే తెలియును; కావున ప్రసిద్ధియే ఆగమము. ఆ [ప్రసిద్ధి] కొందరికి దృష్ట ఫలము - 'ఆకలిగొనినవాడు తినును' అని - అచట బాలునికి ప్రసిద్ధినుండియే ఆయా చోట్ల ప్రవృత్తి, అన్వయ వ్యతిరేకములచే కాదు, ఏలయన అపుడు వాటి అభావము; యౌవనావస్థలో అవి కలిగినను అకించిత్కరములు, ఏలయన ప్రసిద్ధిని మూలముగా చేసి [ప్రవర్తించును]. ఆ [ప్రసిద్ధి] ఏదో కార్యమునకు ఉండుగాక: ఏదో అదృష్ట వైదేహ్య, ప్రకృతి లయ, పురుష కైవల్య ఫలప్రద; ఏదో శివ సమానత్వ ఫలప్రద; ఏదో ఐక్య పర్యవసాయిని (ఏకత్వమున ముగియునది); మరియు ఆ [ప్రసిద్ధులు] ఒక్కొక్కటి అనేక విధములు. ఈ విధముగా బహుతర ప్రసిద్ధి పూర్ణమైన జగత్తులో ఎవడు ఎట్టివాడో అతడు అట్టి ప్రసిద్ధినే - తన హృదయమున పర్యవసించునదానిని - బలవంతముగానే అభిమానించును.