यदा तु तस्मिन्न् एव प्रमातृविश्रान्तिगते प्रमातुः पूर्णतौन्मुख्यात् तद्द्वारेण पूर्णतोन्मुखतया भानं तदा तुर्यावस्था सा च रूपं दृशाहम् इत्य् एवंविधम् अंशत्रयम् उत्तीर्य पश्यामीति अनुपायिका प्रमातृता स्वातन्त्र्यसारा नैकट्यमध्यत्वदूरत्वैः प्रमातृप्रमाणप्रमेयताभिषेकं ददती तदवस्थात्रयानुग्राहकत्वात् त्रिभेदा
Transliteration (IAST)
yadā tu tasminn eva pramātṛviśrāntigate pramātuḥ pūrṇataunmukhyāt taddvāreṇa pūrṇatonmukhatayā bhānaṃ tadā turyāvasthā sā ca rūpaṃ dṛśāham ity evaṃvidham aṃśatrayam uttīrya paśyāmīti anupāyikā pramātṛtā svātantryasārā naikaṭyamadhyatvadūratvaiḥ pramātṛpramāṇaprameyatābhiṣekaṃ dadatī tadavasthātrayānugrāhakatvāt tribhedā
ஆனால் எப்போது, அதே அறிபவரில் விசிராந்தி அடைந்த நிலையில், அறிபவரின் பூரணத்தை நோக்கிய ஒருமுகத்தன்மையால், அதன் வழியாக பூரணத்தை நோக்கிய தன்மையாய்த் தோன்றுகிறதோ, அப்போது துரிய (நான்காவது) அவஸ்தை. அது சுவாதந்திரியத்தைச் சாரமாகக் கொண்ட உபாயமற்ற அறிபவர்த்தன்மை; 'அறிவால் பொருளை நான் (காண்கிறேன்)' என்னும் இவ்வாறான மூன்று அம்சங்களைக் கடந்து காண்கிறது; அண்மை, இடைமை, தூரம் என்பவற்றால் அறிபவர்த்தன்மை, அறிகருவித்தன்மை, அறியப்படுபொருள்தன்மை என்னும் அபிஷேகத்தை அளிக்கிறது; அந்த மூன்று அவஸ்தைகளுக்கும் அனுக்கிரகம் செய்வதால் (அருள்வதால்) அது மூன்று பேதம் உடையது.