अस्मिन् एव उच्चारे स्फुरन् अव्यक्तानुकृतिप्रायो ध्वनिः वर्णः तस्य सृष्टिसंहारबीजे मुख्यं रूपं तदभ्यासात् परसंवित्तिलाभः तथाहि कादौ मान्ते साच्के अनच्के वा अन्तरुच्चारिते स्मृते वा समविशिष्टः संवित्स्पन्दस्पर्शः समयानपेक्षित्वात् परिपूर्णः समयोपेक्षिणो ऽपि शब्दाः तदर्थभावका मनोराज्यादिवत् अनुत्तरसंवित्स्पर्शात् एकीकृतहृत्कण्ठोष्ठो द्वादशान्तद्वयं हृदयं च एकीकुर्यात् इति वर्णरहस्यम्
Transliteration (IAST)
asmin eva uccāre sphuran avyaktānukṛtiprāyo dhvaniḥ varṇaḥ tasya sṛṣṭisaṃhārabīje mukhyaṃ rūpaṃ tadabhyāsāt parasaṃvittilābhaḥ tathāhi kādau mānte sācke anacke vā antaruccārite smṛte vā samaviśiṣṭaḥ saṃvitspandasparśaḥ samayānapekṣitvāt paripūrṇaḥ samayopekṣiṇo 'pi śabdāḥ tadarthabhāvakā manorājyādivat anuttarasaṃvitsparśāt ekīkṛtahṛtkaṇṭhoṣṭho dvādaśāntadvayaṃ hṛdayaṃ ca ekīkuryāt iti varṇarahasyam
இந்த உச்சாரத்திலேயே ஸ்புரிக்கும் (ஒளிரும்), அவ்யக்தத்தின் (வெளிப்படாததின்) அனுகரிப்பு போன்ற த்வனியே (ஒலியே) வர்ணம் (எழுத்து). அதன் முதன்மை வடிவம் சிருஷ்டி-சம்ஹார பீஜங்களில் உள்ளது; அதன் அப்பியாசத்தினால் பரம சம்வித்தின் (பேரறிவின்) லாபம் ஏற்படுகிறது. அதாவது, க முதல் ம வரையிலான எழுத்து, அச்சுடன் இருந்தாலும் அச்சின்றி இருந்தாலும், உள்முகமாக உச்சரிக்கப்பட்டாலும் நினைவில் வந்தாலும், சமமாக தனித்துவம் கொண்ட சம்வித்-ஸ்பந்த ஸ்பரிசம் (பேரறிவின் துடிப்பின் தீண்டல்), சமயத்தை (மரபை, ஒப்பந்தத்தை) சாராமையால் முழுமையானது. மரபைப் பொருட்படுத்தாத சொற்களும் கூட, மனோராஜ்யம் (கனவுலகம்) முதலியவற்றைப் போல, அநுத்தர சம்வித்தின் ஸ்பரிசத்தினால் தம்முடைய பொருளை உண்டாக்குகின்றன. ஹ்ருதயம், கண்டம் (தொண்டை), உதடு ஆகியவற்றை ஒன்றாக்கி, இரு துவாதசாந்தங்களையும் ஹ்ருதயத்தையும் ஒன்றாக்க வேண்டும் — இதுவே வர்ண ரகசியம்.