ननु किम् अकारणकं तत् हन्त तर्हि हेतुप्रश्नः तत् किं बिम्बवाचोयुक्त्या हेतुश् च परमेश्वरशक्तिर् एव स्वातन्त्र्यापरपर्याया भविष्यति विश्वप्रतिबिम्बधारित्वाच् च विश्वात्मकत्वं भगवतः संविन्मयं हि विश्वं चैतन्यस्य व्यक्तिस्थानम् इति तद् एव हि विश्वम् अत्र प्रतीपम् इति प्रतिबिम्बधारित्वम् अस्य तच् च तावत् विश्वात्मकत्वं परमेश्वरस्य स्वरूपं न अनामृष्टं भवति चित्स्वभावस्य स्वरूपानामर्शनानुपपत्तेः
Transliteration (IAST)
nanu kim akāraṇakaṃ tat hanta tarhi hetupraśnaḥ tat kiṃ bimbavācoyuktyā hetuś ca parameśvaraśaktir eva svātantryāparaparyāyā bhaviṣyati viśvapratibimbadhāritvāc ca viśvātmakatvaṃ bhagavataḥ saṃvinmayaṃ hi viśvaṃ caitanyasya vyaktisthānam iti tad eva hi viśvam atra pratīpam iti pratibimbadhāritvam asya tac ca tāvat viśvātmakatvaṃ parameśvarasya svarūpaṃ na anāmṛṣṭaṃ bhavati citsvabhāvasya svarūpānāmarśanānupapatteḥ
"ஆனால் அது காரணமற்றதா?" — ஆ, அப்படியானால் இது காரணம் பற்றிய கேள்வி! அப்படியானால் "பிம்பம்" என்னும் சொல்வழக்கால் என்ன பயன்? காரணம் சுதந்திரம் என்னும் வேறுபெயர் கொண்ட பரமேசுவர சக்தியே ஆகும். பிரபஞ்சத்தின் பிரதிபிம்பத்தைத் தாங்குவதால் பகவானுக்கு விசுவாத்மகத்தன்மை (பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றாகும் தன்மை) உண்டு; ஏனெனில் பிரபஞ்சம் சம்வின்மயம் (அறிவாலானது); அது சைதன்யம் வெளிப்படும் இடம். ஆகவே அந்தப் பிரபஞ்சமே இங்கு திரும்பி (பிரதிபலித்து) நிற்கிறது; எனவே பிரதிபிம்பத்தைத் தாங்கும் தன்மை அவனுக்கு உண்டு. அந்த விசுவாத்மகத்தன்மையாகிய பரமேசுவரனின் சுயவடிவம் ஆமர்சிக்கப்படாமல் (உணர்ந்து பிரதிபலிக்கப்படாமல்) இருப்பதில்லை, ஏனெனில் சித்து இயல்பானதற்குத் தன் சுயவடிவத்தை ஆமர்சிக்காமை பொருந்தாது.