मायायां पुनः स्फटीभूतभेदविभागा मायीयवर्णतां भजन्ते ये पश्यन्तीमध्यमावैखरीषु व्यावहारिकत्वम् आसाद्य बहीरूपतत्त्वस्वभावतापत्तिपर्यन्ताः ते च मायीया अपि शरीरकल्पत्वेन यदा दृश्यन्ते यदा च तेषाम् उक्तनयैर् एतैः जीवितस्थानीयैः शुद्धैः परामर्शैः प्रत्युज्जीवनं क्रियते तदा ते सवीर्या भवन्ति ते च तादृशा भोगमोक्षप्रदाः इत्य् एवं सकलपरामर्शविश्रान्तिमात्ररूपं प्रतिबिम्बितसमस्ततत्त्वभूतभुवनभेदम् आत्मानं पश्यतो निर्विकल्पतया शाम्भवेन समावेशेन जीवन्मुक्तता
Transliteration (IAST)
māyāyāṃ punaḥ sphaṭībhūtabhedavibhāgā māyīyavarṇatāṃ bhajante ye paśyantīmadhyamāvaikharīṣu vyāvahārikatvam āsādya bahīrūpatattvasvabhāvatāpattiparyantāḥ te ca māyīyā api śarīrakalpatvena yadā dṛśyante yadā ca teṣām uktanayair etaiḥ jīvitasthānīyaiḥ śuddhaiḥ parāmarśaiḥ pratyujjīvanaṃ kriyate tadā te savīryā bhavanti te ca tādṛśā bhogamokṣapradāḥ ity evaṃ sakalaparāmarśaviśrāntimātrarūpaṃ pratibimbitasamastatattvabhūtabhuvanabhedam ātmānaṃ paśyato nirvikalpatayā śāmbhavena samāveśena jīvanmuktatā
ਮਾਯਾ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੇਦ-ਵਿਭਾਗ ਹੁਣ ਸਫੁਟ (ਠੋਸ) ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਯੀਯ-ਵਰਣਤਾ (ਮਾਯਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ) ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਵਰਣ ਜੋ ਪਸ਼੍ਯੰਤੀ, ਮਧ੍ਯਮਾ ਅਤੇ ਵੈਖਰੀ (ਵਾਕ ਦੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ) ਵਿੱਚ ਵਿਅਾਵਹਾਰਿਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਬਾਹਰੀ-ਰੂਪ ਤੱਤ੍ਵਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਅ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੱਕ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਯੀਯ ਵਰਣ, ਭਾਵੇਂ (ਮੁਰਦਾ) ਸਰੀਰ ਵਰਗੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ-ਸਥਾਨੀ (ਜੀਵਨ ਦੀ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹੇ) ਸ਼ੁੱਧ ਪਰਾਮਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁੱਜੀਵਨ (ਮੁੜ-ਜੀਵਨ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸ-ਵੀਰ੍ਯ (ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਪੰਨ) ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ — ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਸਮੂਹ ਪਰਾਮਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੱਤ੍ਵਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਭੁਵਨਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਹਨ — ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਵਿਕਲਪਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਂਭਵ ਸਮਾਵੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।