पत्रं पुष्पं फलं तोयं स्वयमेवाहरेत् पशुः ।
न शूद्रदर्शनं कुर्ययात् मनसा न स्त्रियं स्मरेत् ॥५४॥
patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ svayamevāharet paśuḥ |
na śūdradarśanaṃ kuryayāt manasā na striyaṃ smaret ||54||
ਪਸ਼ੂ (ਸਾਧਕ) ਨੂੰ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਜਲ ਆਪ ਹੀ ਲਿਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ (ਸਾਧਨਾ ਵੇਲੇ) ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।