तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्युद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महाराज प्रहृष्ये च पुनः पुनः ॥
१८-७७ ॥
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyudbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahārāja prahṛṣye ca punaḥ punaḥ ||
18-77 ||
ହେ ମହାରାଜ, ହରିଙ୍କ ସେହି ଅତ୍ୟଦ୍ଭୁତ ରୂପ ବାରମ୍ବାର ସ୍ମରଣ କରି କରି ମୋର ବିସ୍ମୟ (ହୁଏ) ଏବଂ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରହର୍ଷିତ ହୁଏ।