तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्युद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महाराज प्रहृष्ये च पुनः पुनः ॥
१८-७७ ॥
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyudbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahārāja prahṛṣye ca punaḥ punaḥ ||
18-77 ||
ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਉਸ ਅਤਿ-ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ-ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਮਯ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।