Bhagavad Gītā (Kashmirian recension)18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्युद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महाराज प्रहृष्ये च पुनः पुनः ॥
१८-७७ ॥
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyudbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahārāja prahṛṣye ca punaḥ punaḥ ||
18-77 ||
— আৰু সেইটো বাৰে বাৰে স্মৰণ কৰি ; — হৰিৰ অতি অদ্ভুত ৰূপ ; — মোৰ বিস্ময় হয়, হে মহাৰাজ ; — আৰু মই বাৰে বাৰে অতিশয় আনন্দিত হওঁ হে মহাৰাজ, হৰিৰ সেই অতি অদ্ভুত ৰূপ বাৰে বাৰে স্মৰণ কৰি মোৰ বিস্ময় হয়, আৰু মই বাৰে বাৰে অতিশয় আনন্দিত হওঁ।