Vijñāna Bhairava Tantra 1.9
यत्परं निष्कलं देवि सर्वतत्त्वातिगोचरम् ।
तत्तु शक्यं न तेनेह वक्तुं शक्यं तदिच्छया ॥९॥
yat paraṃ niṣkalaṃ devi sarvatattvātigocaram |
tat tu śakyaṃ na teneha vaktuṃ śakyaṃ tad icchayā
anuṣṭubh
— ഏതാണോ (സംബന്ധസൂചക സർവനാമം) ; — പരം, പരതത്ത്വം (കർത്താ കാരകം) ; — നിഷ്കലം, അംശ-രഹിതം (കർത്താ കാരകം) ; — ഹേ ദേവി! (സംബോധന) ; — സർവ-തത്ത്വങ്ങൾക്കും അഗോചരം (സമാസഗത വിശേഷണം) ; — അത് ശക്യമല്ല (വാക്യഖണ്ഡം) ; — അവനാൽ, അതിലൂടെ (കരണ വിഭക്തി) ; — ഇവിടെ (വാക്കുകളിൽ) (അവ്യയം) ; — പറയാൻ (തുമുൻ-കൃദന്തം — √വച്) ; — ശക്യമായത് (വാക്യഖണ്ഡം) ; — ഇച്ഛയിലൂടെ മാത്രം (കരണ വിഭക്തി) ഹേ ദേവി! പരവും നിഷ്കലവും സർവ്വതത്ത്വങ്ങൾക്കും അഗോചരവുമായ ആ പരതത്ത്വം ശബ്ദങ്ങളിലൂടെ പറയാനാവുന്നതല്ല; അത് ഇച്ഛാശക്തിയിലൂടെ മാത്രമേ (അനുഭവ-)ശക്യമാകൂ.