Vijñāna Bhairava Tantra 1.113
मृद्वासने स्फिजैकेन हस्तपादौ निराश्रयौ ।
निधाय तत्प्रसङ्गेन परा पूर्णा मतिर्भवेत् ॥११३॥
mṛdvāsane sphijaikena hastapādau nirāśrayau |
nidhāya tatprasaṅgena parā pūrṇā matir bhavet
anuṣṭubh
— മൃദുവായ ആസനത്തിൽ (ആധാര വിഭക്തി, സമാസഗതം) ; — ഒറ്റ-സ്ഫിക്കിനാൽ (വാക്യഖണ്ഡം) ; — ഹസ്ത-പാദങ്ങൾ നിരാശ്രയം (വാക്യഖണ്ഡം) ; — വെച്ച് (ലൻ-കൃദന്തം — √നി-ധാ) ; — അതിന്റെ പ്രസംഗത്താൽ (കരണ വിഭക്തി) ; — പരാ-പൂർണ്ണ മതി ഉണ്ടാകും (വാക്യഖണ്ഡം) മൃദുവായ ആസനത്തിൽ ഒറ്റ-സ്ഫിക്കിൽ മാത്രം ഇരുന്നു, ഹസ്ത-പാദങ്ങൾ നിരാശ്രയമാക്കിയാൽ — അതിന്റെ പ്രസംഗത്താൽ പരാ-പൂർണ്ണ മതി ഉണ്ടാകും.