आत्मनो महिमा ज्ञेयस्ततः सृष्टेरनन्तता ।
स्थूलभावादविभ्रान्तदृष्टिपातात्तदेकताम् ॥४५॥
ātmano mahimā jñeyastataḥ sṛṣṭeranantatā |
sthūlabhāvādavibhrāntadṛṣṭipātāttadekatām
ആത്മാവിന്റെ മഹിമ അറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്, അതിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിയുടെ അനന്തത; സ്ഥൂലഭാവത്തിൽനിന്ന് അവിഭ്രാന്തമായ (ദൃഢമായ) ദൃഷ്ടിപാതത്താൽ (നോട്ടത്താൽ) അതുമായുള്ള ഏകത്വം (പ്രാപിക്കുന്നു).