युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा शान्तिमाप्नोति नैष्ठिकीम् ।
अयुक्तः कामकारेण फले सक्तो निबध्यते ॥
५-१२ ॥
yuktaḥ karmaphalaṃ tyaktvā śāntimāpnoti naiṣṭhikīm |
ayuktaḥ kāmakāreṇa phale sakto nibadhyate ||
5-12 ||
യുക്തനായവൻ കർമഫലത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് നൈഷ്ഠികമായ (സ്ഥിരമായ) ശാന്തി പ്രാപിക്കുന്നു; അയുക്തനായവൻ കാമത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഫലത്തിൽ ആസക്തനായി ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.