yām avasthāṃ samālambya yad ayaṃ mama vakṣyati |
tad avaśyaṃ kariṣye 'ham iti saṅkalpya tiṣṭhati ||
anuṣṭubh
— ಯಾವ — ಸ್ತ್ರೀ.ಕರ್ಮ.ಏಕ. ಸಂಬಂಧ; — ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು — ಸ್ತ್ರೀ.ಕರ್ಮ.ಏಕ.; — ಆಶ್ರಯಿಸಿ; — ಯಾವುದನ್ನು — ನಪು.ಕರ್ಮ.ಏಕ. ಸಂಬಂಧ; — ಇವನು (ಪ್ರತಿವಾದಿ) — ಪು.ಕರ್ತ.ಏಕ.; — ನನ್ನ — ಷಷ್ಠೀ.ಏಕ.; — (ಇವನು) ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; — ಅದನ್ನು — ನಪು.ಕರ್ಮ.ಏಕ.; — ಅವಶ್ಯವಾಗಿ; — ನಾನು ಮಾಡುವೆ; — ನಾನು — ಕರ್ತ.ಏಕ.; — ಹೀಗೆ, ಎಂದು (ಉದ್ಧರಣ-ಸಮಾಪಕ); — ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ; — ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ
‘ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ ಯಾವ ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವನು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೋ — (ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಪಂದವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ).