sarveṣām

देवादीनां च सर्वेषां भविनां त्रिविधं मलम् तत्रापि कार्मम् एवैकम् मुख्यं संसारकारणम् ॥१०॥

सर्वेषां हितकर्तारं देवदेवं निरामयम् । प्रसन्नवदनं वीक्ष्य लोकानां हितकाम्यया । विनयावनता देवी पार्वती शिवमब्रवीत् ॥ १० ॥

तस्मिंस्तुष्टे जगत्तुष्टं प्रीणिते प्रीणितं जगत् । तदाराधनतो देवि सर्वेषां प्रीणनं भवेत् ॥ ४७ ॥

स तु सर्वहितः साधुः सर्वेषां प्रियकारकः । तस्यानिष्टे कृते देवि को वा स्यान्निरुपद्रवः ॥ ३० ॥

अमूला तत्क्रमा ज्ञेया क्षान्ता सृष्टिर् उदाहृता । सर्वेषां चैव मन्त्राणां विद्यानां च यशस्विनि ॥८॥

स्वशक्त्या घनरूपत्वे शिव आस्ते क्वचित्तथा । स्थितं सर्वममूर्तत्वे सर्वेषां समता स्फुटा ॥९८॥

सर्वेषां सर्वदेहस्था संवित्केन निवार्यते । कर्मणामानुरूप्याच्चेत् संविद्बाधा न कर्मभिः ॥१०२॥

या पुनः सर्वसदृशी सानुसार्या किमुच्यते । सर्वज्ञत्वेन सर्वेषामेककार्यानुवर्तनात् ॥१०८॥