athavā

साक्षाणाम् आन्तरी वृत्तिः प्राणादिप्रेरिका मता जीवनाख्याथवा प्राणे ऽहन्ता पुर्यष्टकात्मिका ॥१४॥

गृह्णात्यथाविद्यया वा साप्यस्याः कथमास्थिता ॥२२॥

अविद्यास्याः स्वधर्मः किं परधर्मोऽथवा भवेत् ॥२८॥

विभागस्तद्वदीशस्य मध्योत्कृष्टनिकृष्टकैः । भावैर्नास्ति विभेदत्वमथवाम्बुधिवीचिवत् ॥३७॥

किमात्मप्रेरणेनात्र ज्ञातेऽज्ञातेऽथवा बहिः । ज्ञाते तु ज्ञानरूपत्वात् प्रेरणं केन हेतुना ॥११६॥

यादृग्दृष्टं दृष्टता स्यादथवा ज्ञानमेव तत् । दृष्टस्मरणयोरैक्ये स्थिते तदुपपद्यते ॥११९॥

आत्मनो व्यापकत्वेन शरीरे व्यर्थता भवेत् । जडत्वादथवा शक्तस्तच्छक्त्या तद्घटो घवेत् ॥२५॥

जानन्नवस्थितो दूरे स्वर्गादौ निरयेऽथवा । प्रत्यक्षादिप्रक्रियायास्तथा शिवकृतस्थितेः ॥७८॥

वदन्ति ते हि सकलमेतन्नारदसंग्रहात् । कालकारणिकानां तु नामता जडताथवा ॥३०॥

विकल्पा अथवा नश्येदसावेतावदेव सत् । तत्रापि किंचित्कुर्वन्किं स नश्यति तथाविधाः ॥६३॥

संसारस्यानुपाल्यत्वाद्द्वेषादिमलहानितः । अथवा स्वात्मविभवपरमानन्दतृप्तितः ॥१०९॥