मध्यजिह्वे स्फारितास्ये मध्ये निक्षिप्य चेतनाम् ।
होच्चारं मनसा कुर्वंस्ततः शान्ते प्रलीयते ॥६४॥
madhyajihve sphāritāsye madhye nikṣipya cetanām |
hoccāraṃ manasā kurvaṃs tataḥ śānte pralīyate
anuṣṭubh
জিহ্বা মাঝখানে, মুখ প্রসারিত, মধ্যে চেতনা নিক্ষেপ করে মনে 'হ'-উচ্চারণ করে — তখন শান্তে প্রলীন হয়।