मध्यजिह्वे स्फारितास्ये मध्ये निक्षिप्य चेतनाम् ।
होच्चारं मनसा कुर्वंस्ततः शान्ते प्रलीयते ॥६४॥
madhyajihve sphāritāsye madhye nikṣipya cetanām |
hoccāraṃ manasā kurvaṃs tataḥ śānte pralīyate
anuṣṭubh
জিভাৰ মাজত (তালুত ৰাখি), মুখ মেলি, মাজত চেতনা স্থাপন কৰি, মনেৰে 'হ'-উচ্চাৰণ কৰি — সাধক শান্ততে বিলীন হৈ পৰে।