kuryāt

पत्रं पुष्पं फलं तोयं स्वयमेवाहरेत् पशुः । न शूद्रदर्शनं कुर्ययात् मनसा न स्त्रियं स्मरेत् ॥ ५४ ॥

प्राणायामं ततः कुर्यान् मूलेन प्रणवेन वा । मध्यमानामिकाभ्याञ्च दक्षहस्तस्य पार्वति ॥ ४४ ॥

पुनर्दक्षिणतः कुर्यात् पूर्ववत् सुरपूजिते । प्राणायामविधिः प्रोक्तो ब्रह्ममन्त्रस्य साधने ॥ ४८ ॥

वरं पापशतं कुर्याद्वरं विप्रबधं प्रिये । परब्रह्मार्पिते ह्यन्ने न कुर्यादवहेलनम् ॥ ९३ ॥

न मिथ्याभाषणं कुर्यान्न परानिष्टचिन्तनम् । परस्त्रीगमनञ्चैव ब्रह्ममन्त्री विवर्जयेत् ॥ १०२ ॥

प्रातःकृत्यं प्रातरेव सन्ध्यां कुर्यात् त्रिकालतः । मध्याह्ने पूजनं कुर्यात् सर्वतन्त्रेष्वयं विधिः । परब्रह्मोपासने तु साधकेच्छाविधिः शिवे ॥ १२६ ॥

जानन् कर्तारमात्मानं घटः कुर्यात् स्वकां क्रियाम् । अज्ञाते स्वात्मकर्तृत्वे न घटः सम्प्रवर्तते ॥१६॥

विद्याविद्ये द्वयं चास्य साधनं समवस्थितम् । अविद्यया जगत्कुर्याद्विद्यया मोक्षयेत्पशून् ॥१७॥

तद्व्यतिरेकेण न अन्यत्र उत्कर्षबुद्धिं कुर्यात्

गुरुवर्गे गृहागते यथाशक्ति यागं कुर्यात्

किं बहुना तर्पणनैवेद्यपरिपूर्णं वित्तशाठ्यविरहितो यागस्थानं कुर्यात्

यदा पुनर् आसन्नमरणस्य स्वयं वा बन्धुमुखेन शक्तिपात उपजायते तदा अस्मै सद्यः समुत्क्रमणदीक्षां कुर्यात्

अथ अधरशासनस्थानां गुर्वन्तानाम् अपि मरणसमनन्तरं मृतोद्धारोदितशक्तिपातयोगाद् एव अन्त्यसंस्काराख्यां दीक्षां कुर्यात् ऊर्ध्वशासनस्थानाम् अपि लुप्तसमयानाम् अकृतप्रायश्चित्तानाम् इति परमेश्वराज्ञा

ततः परमशिवे योजनिकां कृत्वा तत् दहेत् पूर्णाहुत्या अन्त्येष्ट्या शुद्धानाम् अन्येषाम् अपि वा श्राद्धदीक्षां त्र्यहं तुर्ये दिने मासि मासि संवत्सरे संवत्सरे कुर्यात्

ज्ञानलाभादौ लौकिकोत्सवान्ते ऽपि सर्वत्र संविदुल्लासाधिक्यं देवताचक्रसन्निधिः विशेषतो भवति इति तथाविधाधिक्यपर्यालोचनया तथाविधम् एव विशेषम् अनुयागादौ कुर्यात्