तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥
९-२० ॥
tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca |
amṛtaṃ caiva mṛtyuśca sadasaccāhamarjuna ||
9-20 ||
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ମୁଁ ତାପ ଦିଏ, ମୁଁ ବର୍ଷାକୁ ନିଗ୍ରହ କରେ ଓ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ; ଏବଂ ମୁଁ ହିଁ ଅମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍।