ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
५-२२ ॥
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
5-22 ||
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ସ୍ପର୍ଶ (ବିଷୟ-ସଂଯୋଗ)ରୁ ଜାତ ଭୋଗସବୁ ଦୁଃଖର ଯୋନି (ମୂଳ) ହିଁ, ଆଦି-ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ; ବୁଧ (ଜ୍ଞାନୀ) ସେମାନଙ୍କରେ ରମଣ କରେ ନାହିଁ।