śakteḥ

अथ शक्तेः परावस्था यैर्भक्त्या परिगीयते । युक्त्या प्रकाशितो देवस्ततः शक्तिदशा यतः ॥१॥

तत्र का शान्तता ब्रूहि शक्तेः किं वस्तुता न ते । वस्तुता चेत्तथाभूतशक्तित्रितयसंगमः ॥५६॥

गोलकं न प्रयातीह शक्तेरव्यतिरेकतः । शक्तिमद्भोगतायां वा तत्रैव यदि वेदनम् ॥२४॥

पुरा शक्तेरानयने चक्षुः शक्तं न वेति वा । तस्यापि शक्तेः कल्प्यत्वे भवत्यानन्त्यसंगमः ॥२६॥

प्राक्शक्तेरथ सामर्थ्यं शक्तेः शक्तत्वमापतेत् । मनसो नच बाह्येऽस्ति तस्यापि प्रसरः क्वचित् ॥२७॥

तथाकारगुणत्वान्न द्रव्याच्च चलनं पृथक् । शक्तेर्नचापि तज्ज्ञानं येन सा तन्निवेदयेत् ॥२९॥

अथ शक्तेः शक्तिमतो न भेदो द्रव्यकर्मवत् । स्थापितो द्रव्यतो भिन्ना क्रिया नो नच नास्ति सा ॥१॥