आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् ।
स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥६७॥
ākāśaṃ vimalaṃ paśyan kṛtvā dṛṣṭiṃ nirantarām |
stabdhātmā tatkṣaṇād devi bhairavaṃ vapur āpnuyāt
anuṣṭubh
निर्मल आकाशाकडे अखंड दृष्टी लावून, आत्म्याला स्तब्ध करून पाहत राहिल्यास, हे देवी, त्याच क्षणी भैरव-वपू (भैरवाचे रूप) प्राप्त होते.