आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् ।
स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥६७॥
ākāśaṃ vimalaṃ paśyan kṛtvā dṛṣṭiṃ nirantarām |
stabdhātmā tatkṣaṇād devi bhairavaṃ vapur āpnuyāt
anuṣṭubh
ವಿಮಲವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ನಿರಂತರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಸ್ತಬ್ಧಾತ್ಮನಾದರೆ, ದೇವಿಯೇ, ತತ್ಕ್ಷಣವೇ ಭೈರವ ವಪು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.