जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
२-२८ ॥
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca |
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi ||
2-28 ||
जन्मलेल्याचा मृत्यू निश्चित आहे आणि मेलेल्याचा जन्म निश्चित आहे; म्हणून ज्याचे निवारण करता येत नाही अशा गोष्टीबद्दल तू शोक करणे योग्य नाही.