अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।
अहमेवाक्षयः कालो धाताऽहं विश्वतोमुखः ॥
१०-३३ ॥
akṣarāṇāmakāro'smi dvandvaḥ sāmāsikasya ca |
ahamevākṣayaḥ kālo dhātā'haṃ viśvatomukhaḥ ||
10-33 ||
അക്ഷരങ്ങളിൽ ഞാൻ അകാരമാകുന്നു; സമാസങ്ങളിൽ ദ്വന്ദ്വസമാസം; നാശമില്ലാത്ത കാലവും ഞാൻതന്നെ; സർവത്ര മുഖമുള്ള ധാതാവ് (വിധാതാവ്) ഞാനാകുന്നു.