निर्निमित्तं भवेज्ज्ञानं निराधारं भ्रमात्मकम् ।
तत्त्वतः कस्यचिन्नैतदेवंभावी शिवः प्रिये ॥१३४॥
nirnimittaṃ bhavej jñānaṃ nirādhāraṃ bhramātmakam |
tattvataḥ kasyacin naitad evaṃbhāvī śivaḥ priye
anuṣṭubh
[पुनरुक्ति — श्लोक ८२] हे प्रिये! निर्निमित्त, निराधार, भ्रम-रूप ज्ञान तत्त्वतः किसी का (वैयक्तिक) नहीं — ऐसी भावना करने वाला शिव हो जाता है।