निर्निमित्तं भवेज्ज्ञानं निराधारं भ्रमात्मकम् ।
तत्त्वतः कस्यचिन्नैतदेवंभावी शिवः प्रिये ॥१३४॥
nirnimittaṃ bhavej jñānaṃ nirādhāraṃ bhramātmakam |
tattvataḥ kasyacin naitad evaṃbhāvī śivaḥ priye
anuṣṭubh
જ્ઞાન નિર્નિમિત્ત, નિરાધાર અને ભ્રમાત્મક રૂપે ઊભું થાય; તત્ત્વતઃ આ કોઈનું નથી — એમ ભાવનાર, હે પ્રિયે, શિવ બને છે.