निर्निमित्तं भवेज्ज्ञानं निराधारं भ्रमात्मकम् ।
तत्त्वतः कस्यचिन्नैतदेवंभावी शिवः प्रिये ॥१३४॥
nirnimittaṃ bhavej jñānaṃ nirādhāraṃ bhramātmakam |
tattvataḥ kasyacin naitad evaṃbhāvī śivaḥ priye
anuṣṭubh
శరీరమంతయు పరమ-ప్రకాశ-రూపమై వ్యాపించుచు, ఆ ప్రకాశమునందు లయించుచు, శివ-తాదాత్మ్యత పొందును.