अत्र च तर्क एव योगाङ्गम् इति कथं विवेचयति इति चेत् उच्यते यो ऽयं परमेश्वरः स्वप्रकाशरूपः स्वात्मा तत्र किम् उपायेन क्रियते न स्वरूपलाभो नित्यत्वात् न ज्ञप्तिः स्वयम्प्रकाशमानत्वात् नावरणविगमः आवरणस्य कस्यचिद् अपि असम्भवात् न तदनुप्रवेशः अनुप्रवेष्टुः व्यतिरिक्तस्य अभावात्
Transliteration (IAST)
atra ca tarka eva yogāṅgam iti kathaṃ vivecayati iti cet ucyate yo 'yaṃ parameśvaraḥ svaprakāśarūpaḥ svātmā tatra kim upāyena kriyate na svarūpalābho nityatvāt na jñaptiḥ svayamprakāśamānatvāt nāvaraṇavigamaḥ āvaraṇasya kasyacid api asambhavāt na tadanupraveśaḥ anupraveṣṭuḥ vyatiriktasya abhāvāt
এখানে যদি প্রশ্ন হয় — 'তর্কই যখন যোগের অঙ্গ, তবে তিনি কীরূপে বিবেচনা করেন?' — তবে উত্তর দেওয়া হইতেছে: এই যে পরমেশ্বর, স্বপ্রকাশরূপ, যিনি নিজ আত্মা — তাঁহার সম্বন্ধে উপায়ের দ্বারা কী সাধিত হইবে? স্বরূপের লাভ নহে, কারণ তিনি নিত্য; জ্ঞপ্তি (জানা) নহে, কারণ তিনি স্বয়ং-প্রকাশমান; আবরণের অপগম নহে, কারণ তাঁহার কোনও আবরণই অসম্ভব; তাঁহাতে অনুপ্রবেশ নহে, কারণ অনুপ্রবেশকারী কোনও ভিন্ন (সত্তা) নাই।