Parātrīśikā· 1.34 / 36

Parātrīśikā1.34

1.34
आद्यन्तरहितम् बीजं विकसत् तिथिमध्यगम् । हृत्पद्मान्तर्गतं ध्यायेत् सोमांशुं नित्यम् अभ्यस्येत् ॥३४॥
ādyantarahitam bījaṃ vikasat tithimadhyagam | hṛtpadmāntargataṃ dhyāyet somāṃśuṃ nityam abhyasyet
— ஆதி-அந்தம் அற்ற (தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத) ; — பீஜத்தை (வித்து-அக்ஷரத்தை) ; — மலரும், விரியும் ; — திதிகளின் (உயிரெழுத்துக்களின்) நடுவில் அமைந்த ; — இதயத்தாமரைக்குள் அடங்கிய (ஹ்ருத்-பத்மம்) ; — தியானிக்க வேண்டும் ; — சோமன் கதிரை (சந்திரக் கிரணம், நிலவின் அமுதக் கதிர்) ; — எப்போதும், இடைவிடாமல் ; — பயில வேண்டும், பழக வேண்டும்

ஆதி-அந்தம் அற்ற, மலரும் (விரியும்), திதிகளின் (உயிரெழுத்துக்களின்) நடுவில் அமைந்த, இதயத்தாமரைக்குள் அடங்கிய பீஜத்தை — சோமன் கதிரை (சந்திரக்கிரணத்தை) — தியானிக்கவேண்டும்; அதை எப்போதும் பயிலவேண்டும்.